Predložena potpuna zabrana pomorskih usluga zavisi od koordinacije sa G7, dok Brisel razmatra sankcije firmama i lukama izvan Rusije koje pomažu zaobilaženje mjera.
Evropska unija priprema 20. paket sankcija protiv Rusije, u kojem je glavna predložena mjera potpuna zabrana pružanja pomorskih usluga za transport ruske nafte, ali analitičari i diplomate posebno izdvajaju dio koji se odnosi na kompanije i subjekte iz trećih zemalja koji pomažu Moskvi da zaobiđe postojeća ograničenja.
Prema prijedlogu Evropske komisije, planirana mjera predviđa potpunu zabranu pomorskih usluga za tankere koji prevoze rusku sirovu naftu – bez obzira na cijenu po kojoj se nafta prodaje. Time bi se praktično ukinuo postojeći sistem ograničenja cijene ruske nafte koji su zapadne zemlje primjenjivale od 2022. godine.
Do sada su kompanije iz EU mogle pružati određene usluge brodovima koji prevoze rusku naftu ako su poštovali limit cijene koji su postavile zemlje G7. Novi prijedlog ide korak dalje i predviđa potpunu blokadu – uključujući osiguranje, servisiranje i tehničku podršku – kako bi se dodatno otežao ruski izvoz energije.
Međutim, realizacija ove mjere u velikoj mjeri zavisi od usklađivanja sa partnerima iz G7, jer je postojeći sistem ograničenja cijene ruske nafte zasnovan upravo na koordinaciji zapadnih saveznika.
Posebnu pažnju izaziva plan širenja sankcija na subjekte u trećim državama. EU razmatra sankcionisanje luka i kompanija izvan Rusije koje učestvuju u logistici, transportu ili finansiranju trgovine ruskom naftom. Među prijedlozima je i sankcionisanje pojedinih luka u državama poput Gruzije i Indonezije, što bi predstavljalo prvi slučaj direktnog targetiranja infrastrukture izvan Rusije u okviru sankcionog režima. Uz njih, na meti bi se mogle naći i Kina, Armenija, Azerbejdžan, Kirgistan, Ujedinjeni Arapski Emirati, Kuba, te Tadžikistan.
Ovakav pristup uklapa se u širi trend EU politike sankcija, gdje su već raniji paketi uključivali i subjekte iz trećih zemalja za koje se smatralo da pomažu ruskom vojnom i industrijskom sektoru ili omogućavaju zaobilaženje izvoznih ograničenja.
U diplomatskim krugovima posebno se analizira mogućnost širenja sankcija na kompanije i entitete iz niza država koje imaju značajnu trgovinsku ili finansijsku povezanost s ruskim tržištem. U tom kontekstu često se spominju firme ili mreže iz država Azije, Kavkaza i Bliskog istoka, što bi moglo imati šire geopolitičke i ekonomske posljedice.
Dvadeseti paket sankcija dio je kontinuiranog pritiska EU na Moskvu zbog rata u Ukrajini, a fokus na energetiku, transport i finansijske tokove pokazuje namjeru da se dodatno ograniči sposobnost Rusije da finansira ratne operacije kroz izvoz energenata i trgovinu preko posredničkih mreža.
