U manje od 24 sata preminula su dva istaknuta člana Srpske radikalne stranke — Vasilije Vidović i Branislav „Brne“ Gavrilović — nakon što je prije četiri dana umro Sulejman Spaho.
Srpska radikalna stranka (SRS) u kratkom vremenskom razmaku ostala je bez trojice svojih istaknutih članova, koje je stranačko rukovodstvo i šira javnost prepoznavalo kao „četničke vojvode“. Prije četiri dana preminuo je Sulejman Spaho, dok je juče objavljena smrt Vasilija Vidovića, a danas i Branislava Gavrilovića.
Sulejman Spaho
Spaho je rođen 1949. godine u Aleksincu. Bio je dugogodišnji član Srpske radikalne stranke i poslanik u Narodnoj skupštini Srbije. Također je osnovao nevladinu organizaciju „Udruženje Srba muslimanske veroispovesti“. Preminuo je 21. septembra 2025. godine.
Vasilije Vidović
Vidović, poznat i kao „Vaske“, bio je među onima kojima je SRS dodijelila titulu „četničkog vojvode“. Prije rata držao je restoran „Oaza“ u Ilijašu, a tokom 1992. godine njegovo ime se spominje u više dokumenata Međunarodnog krivičnog tribunala za bivšu Jugoslaviju (ICTY).
U predmetu protiv Vojislava Šešelja, svjedoci su navodili Vidovića kao osobu koja je imala utjecaj u Ilijašu i bila povezana s formiranjem i djelovanjem paravojnih jedinica. Njegovo ime se dovodi u vezu s događajima u selu Lješevo kod Ilijaša u junu 1992. godine, kada je ubijeno više civila bošnjačke nacionalnosti. U transkriptima Haškog tribunala navedeno je da su jedinice pod kontrolom lokalnih vojvoda i četničkih komandanata, među njima i Vidovića, učestvovale u napadima na civilno stanovništvo.
Branislav Gavrilović
Branislav „Brne“ Gavrilović bio je komandant dobrovoljačke jedinice Srpske radikalne stranke i Srpskog četničkog pokreta u Slavoniji, Baranji i Zapadnom Sremu početkom 1990-ih. Njegova jedinica, poznata kao Srpski četnički korpus, spominje se u dokumentima ICTY-a u više procesa, uključujući predmete protiv Vojislava Šešelja i Gorana Hadžića.
Prema optužnicama i presudama, jedinice pod Gavrilovićevom komandom učestvovale su u kampanji progona nesrpskog stanovništva, posebno u Istočnoj Slavoniji i Vukovaru. ICTY dokumenti ga povezuju s operacijama etničkog čišćenja, uključujući prisilno premještanje i terorisanje nesrpskog stanovništva, te s kampanjama koje su za cilj imale uspostavljanje srpske kontrole nad tim područjima.
